انّا للہ و انّا الیه راجعون

                                                                                                             8/7/91                     

آن مرد آمد                                                                         

آن مرد با عصا آمد

تمام شد

نقطه سر خط

آن مرد دیگر نمی آید

آن مرد رفت

آن مرد چه بی صدا رفت

آن مرد برای همیشه رفت

بی او

عصا هم دیگر فریاد نمی زند

او هم گوشه ای کز کرده است

ت.ن:گاهی

      دیکته ی زندگی

      چقدر سخت می شود....

.......................................................................................................................

امروز فهمیدم

چشم های کاغذی هم می توانند گیرا باشند

آن گاه

که چشمانش

در دل قاب عکس

مرا به زانو در آورد

.......................................................................................................................

                                                                                                             9/7/91

در چشمانش که بنگری

در غم چشمانش غرق می شوی

اما

آرام بود

آرام و صبور...

در آخرین ایستگاه

وقتی بردند یار دیرینش را

رو سوی آخرین خانه

شیشه ی صبر,در اسوه ی صبر شکست

خرده هایش پلک هایم را درید

نبض چشمم پاره شد

اشک چشمم قطع شد

خون

فواره شد

آن جا فهمیدم خون گریستن یعنی چه.....

.......................................................................................................................

روزگار پیچکی است

که مرا به بند می کشد

می خوراند مرا

خار حقیقت

زخم, زخم های زمانه

روی دیوار گلویم

می سوزانند مرا

حالا می فهمم

که چرا

آب خوش

از گلو پایین نمی رود

ایراد از آب نیست

ازجای دیگریست......

.......................................................................................................................

می خواستم

آخرین صحنه را بنویسم

آخرین لحاظات دیدار

اما

چقدر عاجزم

فقط می توان گفت

بدون شرح.......

.......................................................................................................................

آرام بخواب

این جا کسی فریاد نمی زند

این جا

سکوت را نعره می زنند.....

 

قرآن نوشت:

یا أیتها النفس المطمئنه إرجعی إلی ربک راضیه مرضیه، فادخلی فی عبادی و ادخلی جنتی. (الفجر:27-30)

پایان نوشت:یا حسین

                هیچ غمی نتواند که برد

                داغ تو را از نظرم

پایان نوشت:برای شادی ارواح اموات فاتحه مع الصلوات

/ 31 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
آشنا...

تسلیت...

بهار

صفر را بستند که ما به بیرون زنگ نزنیم از شما چه پنهان ما از درون زنگ زدیم.

الهام

اومد,اومد,حرفم اومد: بعضی را باید فارغ از جنسیت شان، خودخواهانه دوست داشت. مهم نیست کسی بفهمد یا نه و اصلن اهمیتی ندارد که خودشان متوجه نیستند مهم این است که دلتان نیاز دارد بعضی را بی بهانه و الکی دوست بدارد و شلوغش نکند...

الهام

چرا اینجوری نیگا میکنی خو[خجالت] کلی کار دارم نمی دونم کدومشو انجام بدم اومدم اینجا چرت وپرت میگم[نیشخند]

بهار

بعد از مدت ها دیدمش! دستامو گرفت و گفت چقدر دستات تغییر کردن… خودمو کنترل کردم و فقط لبخندی زدم… تو دلم گریه کردم و دم گوشش گفتم: بی معرفت! دستای من تغییر نکرده… دستات به دستای اون عادت کرده….

بهار

خداوند بی نهایت است و لا مکان و لا زمان، اما به قدر فهم تو کوچک می شود و به قدر نیاز تو فرود می آید و به قدر آرزوی تو گسترده می شود و به قدر ایمان تو کار گشا می شود. یتیمان را پدر میشود و مادر ناامیدان را امید می شود عقیمان را طفل می شود پیران را عصا می شود گم گشتگان را راه می شود در تاریکی ماندگان را نور می شود و محتاجان به عشق را عشق می شود. خداوند همه چیز می شود همه کس را... به شرط اعتقاد، به شرط پاکی دل، به شرط طهارت روح، به شرط پرهیز از معامله با ابلیس بشویید قلب هایتان را از هر احساس ناروا و مغز هایتان را از هر اندیشه ی خلاف و زبان هایتان را از هر آلودگی در بازار؛ و بپرهیزید از هر ناجوان مردی و نادرستی و نامردی چنین کنید تا ببینید خداوند، چگونه بر سر سفره ی شما با کاسه ای خوراک و تکه ای نان می نشیند، در دکان شما کفه های ترازویتان را میزان می کند، در کوچه های خلوت شب با شما آواز می خواند. مگر از زندگی چه می خواهید که در خدایی خدا یافت نمی شود؟؟!

مهسا

"""صفر را بستند که ما به بیرون زنگ نزنیم از شما چه پنهان ما از درون زنگ زدیم""" نکن این کارو با من[کلافه][گریه]

مولود

پس نظر من کو خوردیش؟...مریمی بت گفته بودم شعرات خیلی قشنگن..چاپ کنی خریدنی میشن..ژدی میگم...دلمان تنگیدست برایتان،درسا خیلی سنگینه!؟شرمندم من تا یه مدت نمیتونستم واسه پرشینی ها نظر بدم،شرمنده ولی الان میخوام بگمت..تسلیت میگم...:(